„To Głos” /Dzayanayin

 

 

 

światło w cieniu

 

to głos

otwarty na szepty drzew i borów

to głos

tchnący w księgi życie samym dźwiękiem

to głos

będący księgą

snów i słów

gdzie sowy przysiadają na ramieniu

i mruczą czule

„już czas już czas”

 

zawołać ze wzgórza własnych myśli

ku innym

 

głosom

z innych

wzgórz

 

z tego samego pagórka

 

ku dolinom

zapomnianych łąk i pastwisk

szumie najstarszych wierzb

i sosen, strzegących zapachem

głośnych cienia wizji,

choć ulotne są, jak skrzydła

omiatające polany –

 

rzucają cień na słońcu,

wielobarwne

kruków wezwanie

otwieram oczy

 

to głos

 

 

 

 

światło w cieniu

 

 

 

 

 

 

 

 



Dzayanayin

„To Głos” /Dzayanayin
Wiktor Wasniecow, 1896 r.

Dodaj komentarz

Close Menu