Praktyka dla Wyobraźni (Jodorowsky) i Modlitwa Światła

Witaj w wiosenny dzień – sam środek wiosny, kiedy wszystko kwitnie, a i ciało zdaje się silniej pragnąć zauważenia. Przychodzę dziś na Alsłowię w formię bardziej eterycznej, niż dotychczas. Zapraszam bowiem Cię nie tylko do czytania/słuchania, ale też do wzięcia udziału w Praktyce dla Wyobraźni, której naucza Alejandro Jodorowsky. Należałoby więc nazwać ją praktyką psychoszamanizmu/psychomagii, dla poszerzania swojej świadomości i wychodzenia poza ograniczenia swej percepcji.

 

Dlaczego warto?

Ponieważ na co dzień jesteśmy niestety bombardowani wielością, ograniczają nas w rozwoju i śmiałej ekspresji tysiące schematów, przyzwyczajeń – także z ciała, ale tak naprawdę z każdej cząstki naszego jestestwa. Nie mówię, że tak jest zawsze i wszędzie. Lecz zadaj sobie pytanie – czy znasz swoją kosmiczną wielkość? Czy znasz możliwości swojej wyobraźni? I czy wiesz, jak karmić się możesz światłem, dobrem i harmonią, dzięki niej?

Dziś więc, przy użyciu praktyki zaczerpniętej od Jodorowsky’ego i Marianne Costa, zapraszam do małej medytacji z wyobraźnią i światłem 🙂

Znajdź sobie wygodne miejsce – najlepiej siedzące, na poduszce, rozluźnij ciało, poruszaj nim, odnajdź stabilność. I odtwórz poniższe nagranie. Zawiera ono pełną praktykę proponowaną przez A. Jodorowskyego oraz Modlitwę Światła mojego autorstwa. Jest ona uzupełnieniem wewnętrznego otwarcia. Poczuj ją w sercu. Poszerzaj się bez lęku.

 

 

Praktyka została zapisana na stronie 49 książki Metageneologia. Modlitwa Światła pochodzi z dziennika „Wdech i Wydech” Dzayanayin

 

Praktykę poszerzania świadomości, dzięki wizualizacji promieni światła, możesz wykonywać tak często, jak potrzebujesz. O dowolnej porze dnia i nocy. Niech Cię wypełnia, jaśniej! Efektem praktyki jest coraz dalsze podążanie za promieniami światła, czyli właśnie to wyjście poza ograniczenia swojej percepcji. Pozwolenie na to, by wyobraźnia przeforsowała coś, co nam nie służy.

 

 

 

 

 


 

 

 

Modlitwa Światła

 

Wierzę w światło, jak w fakt istniejącego bytu. Jak w zew natury dziki i otwarty na swą własną ekspresję. Jak w dźwięki nieprzerwanej ciszy i barwy nieskończonego nieba, tańczące z żywiołami.

Wierzę w subtelie wiecznej zmiany, które są trwałej duszy odzewem, jej pieśnią mocy, smugą jasności na horyzoncie dnia. Sierpem księżyca wtopionym w granat głębokiego oddechu.

Wierzę w unię ciała ze scalającą przeciwieństwa odwagą, co umiejętnie kieruje mądre kroki ku pełniejszej kreacji.

Jestem  ś w i a t ł e m ,

które wybiera gdzie promienie padają i jak intensywnie,

Jestem  t e r a z ,

obecnością świadomego umysłu.

Jestem  w i e ś c i ą ,

ze słów splecioną ponad miary dróg pokoleń, zwojów i ich alfabetów.

Nić Światła, przezroczystej wizji duszy

Jest  C z ł o w i e k i e m

 

 

 


 

 

 

Praktyka dla Wyobraźni (Jodorowsky) i Modlitwa Światła

Dodaj komentarz

Close Menu