***gdy płynąc na dźwięku***

 

Gdy płynąc na dźwięku

widzisz światła iskrę,

w powietrzu wiszący,

rozciągnięty czas

 

– nieruchomy książę łapie

kolorowe muszki

kwiatów pył,

miód… –

 

Zwolniona wszystkość

mrugnie ci wrażeniem

pewności

czysta, opływa

kontury stworzonych obrazów

 

– na wpół dzikich

arcydzieł życia –

 

patrzą i choć nieme

śpiewają

migocząc, dzwoniąc

 

iskry osadzają się

na Braku wskazówek

na cieniach luster

na słonecznikach

i śniegu

na liściach

 

i znów je wzbijasz w górę

a one tańczą w powietrzu…

 

– szelest, szmer, świetliki,

kropla rosy

 

na pajęczynie

 

***gdy płynąc na dźwięku***
fot.J.Kanigowski

Dodaj komentarz

Close Menu